Donderdag 21 juli 2005

 

Vorige
Start
Omhoog
Volgende

 

 

Vandaag was het de dag om de Icefields Parkway te rijden. In Banff zag het er wat bewolkt uit, maar toen ik een poosje op weg was, werd het snel beter. De beroemde Parkway begint een eindje voorbij Lake Louise en verbindt de plaatsen Banff en Jasper met elkaar.

 

Lake LouiseOmdat ik gisteren Lake Louise bij ongunstig middaglicht had gezien, ging ik er weer even heen en 's ochtends is het inderdaad veel beter qua lichtval. Er zijn dan al wel veel mensen, maar het was toch minder druk dan gisterenmiddag. En, de bootjesverhuurder was nog gesloten, dus het meer was helemaal leeg...

Het is gewoon een heel fraaie plek in de Canadese Rockies die je gewoon moet bezoeken als je er toch in de buurt komt. Dat grote hotel en die drommen toeristen moet je dan maar even op de koop toenemen. Vooral de gelaagde bergen op de achtergrond zijn heel karakteristiek voor de Rocky Mountains.
 


Tussen het meer Lake Louise en het gelijknamige dorp is er een afslag naar Moraine Lake, volgens sommigen nog mooier dan Lake Louise. Het was er in elk geval veel rustiger, maar ook hier zag ik nogal wat Japanners rondlopen. Ik hoorde een enkele keer Nederlands en vooral ook Duits praten en er liepen ook Amish rond. Het meer wordt niet gestuwd door een morene, zoals de naam doet vermoeden, maar door een bergstorting. Op het puin is een mooi pad aangelegd, vanwaar je het beste uitzicht op het meer krijgt. De diepblauwe kleur lijkt nep, maar iedereen die hier wel eens geweest is, herkent de kleur direct als behorend bij de Canadese Rocky Mountains.


 

Icefields Parkway ter hoogte van Hector LakeHet begin van de Icefields Parkway (Parkpas verplicht - er wordt gecontroleerd!!) dat ik na mijn bezoek aan Moraine Lake opzocht was niet spectaculair. De weg voerde me tussen de bossen door en de bergen zijn daar nog niet zo hoog.
Maar vanaf Hector Lake begonnen Ún het weer Ún het uitzicht sterk te verbeteren. Aan beide kanten van de weg zag ik hoge bergen, met typische gelaagde toppen, die eruitzien als gebouwen of kastelen. Verder zijn de lange glooiende hellingen met naaldbomen zeer karakteristiek.

Overal langs de weg zijn viewpoints en als je enigszins tijd hebt, moet je op elk viewpoint stoppen en even rondkijken. Bij deze stopplaatsen zijn gletsjers, meren of bijzondere rivieromstandigheden te zien.


Peyto LakeOp Bowsummit (Bow Pas) liep ik de korte wandeling naar een bijzonder fraai viewpoint. Je staat daar boven Peyto Lake dat er even betoverend donkerblauw uitzag als Moraine Lake. Op Bowsummit is het nooit echt warm (ook vandaag was een truitje geen luxe) maar gedurende 9 maanden van het jaar kun je hier helemaal niet komen. Er ligt dan een dik pak sneeuw. Des te wonderlijker dat er dan in die 3 maanden nog zoveel groeit en bloeit.

De weg gaat verder in noordelijke richting en na nog enkele stops kwam ik op Saskatchewan crossing, waar je rechtsaf kunt van de Parkway af, Alberta in. Dit is de eerste plaats waar je benzine, eten, drinken en ontzettend veel souvenirs kunt kopen en waar je eventueel in een motel zou kunnen overnachten. Als je twee dagen over de Parkway wilt doen, en dat is heel goed mogelijk, en je wilt in een motel slapen, dan moet je je tocht zo plannen dat je hier kunt overnachten. Als je kampeert, kan dat op meer plaatsen langs de Parkway.

Wandelaars op Parkers RidgeVanaf de crossing was het nog dik 50 km tot Columbia Icefield. Voordat ik daar aankwam passeerde ik Parkers Ridge trail, een van de meer serieuze wandelroutes langs de weg. Vanaf de parkeerplaats kun je naar de Parkergraat lopen. Dat kost je in totaal ongeveer twee uur. Voor die inspanning word je beloond met prachtige uitzichten op de Saskatchewan gletsjer, die vanaf de weg totaal niet te zien is. Ook het uitzicht in de richting van de weg is schitterend, en door de hoogte die Op Parkers Ridgeje bereikt weer heel anders dan vanaf de weg in het dal. Vanaf de gletsjer waaide een kille wind. Als je hier een poosje wilt zitten om te genieten van het uitzicht, en waarom zou je dat niet willen, moet je wel een truitje of een jas meenemen. Op het pad en op de graat was het redelijk druk, want de wandeling is beroemd en terecht! Maar je hebt beslist niet het idee dat je door de drukte geen kant op kunt. Er is alle gelegenheid om individueel van het schitterende landschap en van de wandeling te genieten.
Ik liep terug naar de parkeerplaats en vervolgde mijn autorit in noordelijke richting, tot ik de volgende stop maakte bij Columbia Icefield.

 

Columbia IcefieldColumbia Icefield is eveneens wereldberoemd, zeer indrukwekkend, maar hier hoef je geen wandeling of klim te maken om het gletsjerijs te zien. De ijsmassa komt hier tot vlakbij de weg en is dan ook duidelijk te zien vanaf de weg. Men organiseert rondritten over de gletsjer met speciale bussen, maar dat schijnt niet erg spectaculair te zijn. Je komt dan terecht op een volkomen vlak deel van de gletsjer, waarbij je natuurlijk wel midden in het ijs staat en nog iets dichter bij de bergtoppen en de steilere delen van de ijsrivier. Maar omdat zo'n tochtje ruim 2 uur in beslag neemt en ik die tijd niet beschikbaar had beperkte ik mij tot een korte stop om wat foto's te maken, even rond te kijken en wat drinken te kopen.

 

Station van Jasper

Daarna reed ik verder naar de laatste echte onderbreking van deze dag, de Athabasca Falls, een fraaie bruisende waterval, net ver van Jasper vandaan. Jasper is een zeer toeristische plaats, maar minder mondain dan Banff, aan het eind van de Icefields Parkway. Hier is op de bonnefooi ook nog wel een kamer te vinden, al vragen ze net als in Banff het dubbele of meer van wat elders gebruikelijk is. Ik boekte en kamer en kon terugblikken op een fraaie dag. Ik had geen beren gezien, maar wel schapen, steenbokken en grondeekhoortjes, maar daar wemelt het hier overal van.

 

 

 

 

Witte schapen langs de Icefields Parkway

Wild langs de Icefields Parkway

 

 

 

 

 

 

 

 

Conclusie: De Icefields Parkway is zeer de moeite waard. Mooi weer, zoals ik had, is wel een voorwaarde om alles optimaal te kunnen zien. Deze route kan ook gemakkelijk in twee dagen worden gereden, dan heb je wat meer tijd om langer op mooie viewpoints te blijven of eens een extra wandeling te maken.

 

Afgelegde afstand vandaag: 210 mijl, opnieuw buitengewoon fraai, van de eerste tot en met de tweehonderdtiende.

Afgelegde afstand totaal: 1946 mijl

 

Ga voor meer foto's naar mijn albums op Webshots. Klik hier (opent in nieuw venster)

 

Reageren? Stuur mij een e-mail

 

 

 

 

 

Vorige | Start | Volgende

Deze site is voor het laatst bijgewerkt op 03 oktober 2007